Visita Encydia-Wikilingue.com

Baltasar Porcel

baltasar porcel - Wikilingue - Encydia

Baltasar Porcel i Pujol (Andrach, Mallorca, 14 de março de 1937 - Barcelona, 1 de julho de 2009 ) foi um escritor, jornalista e crítico literário bilingüe, de obra fundamentalmente em catalão.

Conteúdo

Biografia

Foi um escritor fecundo em catalão em todos os géneros, mas especialmente na narrativa e o artigo jornalístico; a grande maioria de seus títulos traduziu-se ao espanhol, inglês, francês, italiano, alemão, russo, esloveno e inclusive vietnamita, além de acaparar um bom número de prêmios em Cataluña e em outros lugares. Como jornalista, colaborou na Vanguardia,[1] Última Hora, Serra d'Or, Destino e Cataluña Ràdio. Desde 1960 alternou sua residência entre Barcelona e Mallorca. Presidiu o Instituto Catalão do Mediterráneo até o ano 2000. Em 2002 obteve o Prêmio Nacional de Literatura da Generalidad de Cataluña e em 2007 o Prêmio de Honra das Letras Catalãs. Por seu articulismo recebeu os prêmios Ramon Godó, o Mariano de Cavia e o Espelho de Espanha. Também tem obtido na Itália o Prêmio Boccaccio, na França o Prix Méditerranée e nos Estados Unidos o Critics' Choice.

Morreu em Barcelona o 1 de julho de 2009 em consequência de um tumor cerebral do que tinha sido operado três anos dantes.[2]

Poseedor de um rico estilo, a maior parte de sua obra centra-se em sua Mallorca natal e mais concretamente em seu povo de Andratx; conjuga localismo e cosmopolitismo mediante o procedimento do mito.

Solnegro, seu primeiro título (1961) valeu-lhe o prêmio Cidade de Palma. Com Os argonautas obteve o prêmio da Crítica catalã de 1968. O Josep Pla obteve-o em 1970 com Difuntos baixo os almendros em flor e com Cavalos para a noite conseguiu os prêmios Prudenci Bertrana 1975 e Internazionale Mediterráneo 1977, este último outorgado na Itália. Primaveras e outonos valeu-lhe o Sant Jordi e Generalitat de Cataluña 1986 à melhor faz do ano. Na Vanguardia de Barcelona escreveu uma novela por entregas, O divórcio de Berta Barca, que foi muito seguida, mas também destacou em géneros como o livro de viagens ou o ensaio; entre estes últimos destacam os consagrados a grandes pintores coetáneos espanhóis e italianos, como Carlos Mensa, Modest Cuixart, Ángel Baldovino, Benedetta Bonichi, e Claudio Bonichi com quem tem experimentado a integração de diferentes disciplinas artísticas em um todo único e complexo, como a obra titulada Renata davanti allo specchio [1], em colaboração com a actriz Eva Basteiro-Bertoli. Importantes também são seus recopilaciones de contos como O mistério do encinar, e obras teatrais como Lhes illes encantades e Els dolços murmuris do mar.

Obra

Novela

  • 1961 Solnegre
  • 1963 A lluna i o Cala Llamp
  • 1965 Els escorpins
  • 1968 Els argonautes
  • 1970 Difunts sota els ametllers em flor
  • 1975 Cavalls cap à fosca
  • 1980 Lhes pomes d'or
  • 1984 Els dies immortals
  • 1986 Lhes primaveres i lhes tardors
  • 1989 O divorci de Berta Barca
  • 1994 Lola i els peixos morts
  • 1997 Ulisses a alta mar
  • 2000 O cor do senglar
  • 2001 L'imperador ou l'ull do vent
  • 2004 Olympia a mitjanit
  • 2008 A cada castell i totes lhes ombres

Não ficção

  • 1967 Viatge literari a Mallorca
  • 1967 Arran de mar
  • 1968 Viatge a lhes Balears menors
  • 1969 Els xuetes
  • 1969 Exercicis més ou menys espirituals
  • 1973 Debat català
  • 1977 Diàlegs
  • 1987 Els meus inèdits de Llorenç Villalonga
  • 1990 A totes lhes illes
  • 1993 Camprodon. Uma vall do Pirineu.

Entrevistas

  • 2003 L'àguila daurada

Retratos literários

  • 1972 Grans catalans d'ara
  • 2002 O drama i o mar. Entrevista amb Jacint Verdaguer.

Viagens

  • 1971 Crònica d'atabalades navegacions
  • 1977 Camins i ombres
  • 1984 Lhes illes encantades
  • 1996 Mediterrània. Onatges tumultuosos.

Narrativa breve

  • 1979 Reivindicació da vídua Txing
  • 1982 O misteri de l'alzinar i altres contes
  • 1984 Tots els contes
  • 2002 Lhes maniobres de l'amor: Tots els contes, 1958-2001

Teatro

  • 1959 Els condemnats
  • 1962 A simbomba fosca
  • 1965 Teatre
  • 1981 Els dolços murmuris do mar

Fazes completas

Teatro representado

  • 1960 Els condemnats. Valencia: Teatre Estudi.
  • 1962 A simbomba fosca. Companyia Agrupació Dramàtica de Barcelona.
  • 1962 Èxode. Barcelona: Companyia Teatre Experimental Català.
  • 1965 O general. Grup Sis x Set: Terrassa.
  • 1965 Romanç de cec. Grup Sis x Set: Terrassa.

Guiões de ficção difundidos

  • O món em català. Televisão.
  • L'espai de Baltasar Porcel. Televisão.
  • Uma nit d'estiu. Televisão.
  • L'entrevista impossible, Jacint Verdaguer. Televisão.

Obra escrita originalmente em espanhol

  • 1989 Baleares
  • 1994 Viagens expectantes. De Marrakech a Pequim.
  • 2004 Geografias expectantes

Referências

Enlaces externos

Modelo:ORDENAR:Porcel, Baltasar

Obtido de http://ks312095.kimsufi.com../../../../articles/c/ou/m/Comunicações_de_Andorra_46cf.html"
Your Ad Here