Visita Encydia-Wikilingue.com

Língua castelhana

língua castelhana - Wikilingue - Encydia

Espanhol / Castelhano
Falado em: Argentina, Belice, Bolívia, Chile, Colômbia, Costa Rica, Cuba, Equador, Espanha, Guatemala, Guiné Equatorial, Honduras, México, Nicarágua, El Salvador, Panamá, Paraguai, Peru, Porto Rico, República Dominicana, Uruguai, Venezuela e Gibraltar.

Minorias: Andorra, Canadá, Estados Unidos, Filipinas, Marrocos e Sáhara Ocidental
Total de falantes:.  333 milhões (primeira língua) 92 milhões (segunda língua)
Posição: 3
Classificação genética: Indoeuropea
 Itálica
  Románica
   Italo-ocidental
    Ocidental
     Galo-ibérica
      Ibero-románica
       Ibero-ocidental
        Espanhol / Castelhano
Escrita: Alfabeto latino
Estatuto oficial
Língua oficial de: Espanha, Argentina, Bolívia, Chile, Colômbia, Costa Rica, Cuba, Equador, Ele Salvador, Guatemala, Guiné Equatorial, Honduras, México, Nicarágua, Panamá, Paraguai, Peru, Porto Rico, República Dominicana, União Européia, Uruguai e Venezuela.
Regulado por: Associação de Academias da Língua Espanhola
Códigos de língua
ISSO 639-1: és
ISSO 639-2: spa
SIL: SPN

O castelhano ou espanhol é uma língua romance do grupo ibérico, orixinaria de Castela . É falada em toda Espanha, e boa parte de América do Sul, América do Norte Central e América do Norte do Norte como língua materna por uns 340 milhões de pessoas e por 450 como segunda língua (estimações de 2004). É a terceira língua do mundo em número de falantes, depois do mandarín e do inglês.

Índice

Nomes

Esta língua derivada do latín tem dois nomes, espanhol e castelhano. Este último é o preferido dentro do território de Espanha devido à presença de outras línguas cooficiais (galego, catalão, éuscaro...) e a que historicamente é o primeiro nome desta língua ao surgir no território do condado de Castela; o primeiro é o mais utilizado no contexto internacional. O contexto de uso da palavra influi na escolha de uma forma ou outra, pois quando se usa em contraste com outra língua cooficial adopta usar-se castelhano, enquanto que em contextos internacionais é habitual usar espanhol (esta tendência vê-se mais exagerada ainda nas traduções equivalentes em línguas de fora da península).

História

Mapa cronolóxico que mostra a evolução territorial das línguas do Sudoeste da Europa entre as que aparece o castelhano.

O nascimento da língua castelhana pode situar na época da Reconquista, em terras de Cantabria . Ao longo de toda a Idade Média, estendeu-se por Espanha ao mesmo tempo que o reino de Castela ia arrebatando terrenos a Al-Andalus . E muito parecido ao que se falba na Hespaña visigótica antes da desastrosa lid de Guadalete.

A posterior política centralizadora dos reis da Espanha unificada (desde os Reis Católicos) levou-a a converter-se, durante muitos anos, na língua de prestígio em todo o território do Estado, tanto na metrópole como nas colónias na América do Norte, Filipinas, etc.

Na actualidade, encontra-se estendida pela meirande parte do território de Espanha e América do Norte Central e do Sul (excepto Brasil e outros estados como Surinam, Guiana, Guiana Francesa, etc.). Conta com importantes comunidades de falantes em Estados Unidos e muitos outros lugares do mundo.

Variantes e língua estándar

Devido à grande extensão dos territórios nos que é falada, a língua castelhana conta com uma importante variedade dialectal. Assim e tudo, as diferenças entre dialectos não são tão grandes como para prejudicar gravemente à intercomprensión. A Real Academia Espanhola é a encarregado de estabelecer a forma estándar do castelhano. Tradicionalmente, baseou-se na fala peninsular para fazê-lo; nos últimos anos, levou a cabo um importante labor para incluir todas as variedades americanas dentro do seu dicionário e a sua gramática.

Os pronomes pessoais de segunda pessoa são um dos principais elementos de diferenciación entre dialectos. Na maioria da Espanha peninsular, emprega-se para o singular e vosotros para o plural, reservando as formas usted e ustedes para o trato formal. Em toda América do Norte Latina, existe uma única forma de plural na segunda pessoa (ustedes); na Argentina, Uruguai e Paraguai, utiliza-se vos para a segunda pessoa singular (este uso aparece também em muitos outros países latinoamericanos, mas não se encontra tão estendido a todos os níveis sociais coma em três).

Existem também diferenças fonéticas (coma o seseo) e léxicas.

Rasgos caracterizadores respeito de outras línguas románicas

Tabela de vocabulario

Esta tabela apresenta uma comparativa do castelhano com outras línguas romances.

Latín vulgar Francês Italiano Castelhano Occitano (Linguadociano) Catalão (Central) Galego Romanés
chave(m) clef chiave llave clau clau chave cheie
nocte(m) nuit notte noche nuèit/nuèch nit noite noapte
cantare chanter cantare cantar cantar cantar cantar a cânta
capra(m) chèvre capra cabra cabra cabra cabra capră
língua(m) langue língua lengua lenga llengua língua limbă
platea(m) place piazza plaza plaça plaça largo piaţă
põe-te(m) pont põe-te puente pònt pont põe-te pod
ecclesia(m) église chiesa iglesia glèisa església igreja ---
hospitale(m) hôpital ospedale hospital espital hospital hospital spital
caseu(m) | formaticu(m) fromage formaggio queso formatge formatge queijo ---


Wikipedia
Existe uma versão da Wikipedia em Língua castelhana.
Galizionario
Veja no Galizionario as palavras em Castelhano.
Flag of Europe.svg Línguas oficiais da União Européia Flag of Europe.svg
Búlgaro | Checo | Dinamarqués | Neerlandés | Inglês | Estoniano | Finés | Francês
Alemão | Grego | Húngaro | Irlandês | Italiano | Letón | Lituano | Maltés
Polonês | Português | Romanés | Eslovaco | Esloveno | Castelhano | Sueco
Fonte: Sítio da União Européia


ace:Bahsa Seupanyokrc:Испан тилmhr:Испан йылмеpnb:ہسپانوی

Your Ad Here